Zbiory przemówień i artykułów Susłowa

Ale co w ogóle znajdujemy w dwutomowym zbiorze jego dzieł wydanych w 1977 r. i jednej dodatkowej broszurze opublikowanej w roku 1980? Przemówienia Susłowa jako sekretarza rostowskiego i stawropolskiego komitetów obwodowych partii to typowe wypowiedzi szeregowego pracownika szczebla obwodowego mówiące o tym, że zadaniem Komsomołu jest wychowanie młodzieży, zadaniem nauczyciela ludowego niesienia kaganka oświaty w lud, o

Ciekawe, że jeden z głównych sekretarzy Susłowa, W. Woroncow, jest kolekcjonerem porzekadeł i aforyzmów. Nie udało mu się jednak nigdy wstawić do przygotowanych przemówień szefa niczego interesującego ze swej kolekcji. Autorzy przemówień Susłowa opowiadają, że rzadko wprowadzał jakieś istotne zmiany, co najwyżej wykreślał poszczególne zdania i akapity. znaczeniu właściwej i wykonywanej w porę uprawy ziemi, o konieczności sumiennej pracy dla frontu i mężnej walki na froncie. Jako wysoki funkcjonariusz apartu KC KPZR Susłow też nie zdobył się na nic głębszego i znaczącego. Około dwudziestu mów wygłosił z okazji wręczenia orderów obwodom i miastom Związku Radzieckiego: obwodom saratowskiemu, czernowickiemu, pawłodarskie- mu, ulianowskiemu, leningradzkiemu, nowosybirskiemu, tambow- skiemu oraz miastom: Odessie, Brianskowi, Stawropolowi i innym. Są to przemówienia, które przygotowują zwykle pracownicy aparatu KC lub właściwego komitetu obwodowego. Wiele przemówień, również opracowanych przez aparat, wygłosił Susłow na zjazdach bratnich partii komunistycznych i robotniczych- francuskiej, włoskiej, wietnamskiej, indyjskiej, mongolskiej, bułgarskiej, polskiej i innych. Również tradycyjne jego wypowiedzi jako członka Biura Politycznego na zgromadzeniach w okręgach wyborczych, z których kandydował do Rad Najwyższych ZSRR i RFSRR, nie odznaczają się oryginalnością. Poważne miejsce w „spuściźnie twórczej” Susłowa zajmują przemówienia jubileuszowe – w rocznicę śmierci lub urodzin Lenina, Rewolucji Październikowej, 70-lecia II Zjazdu SDPRR i VII Kongresu Kominternu, 150 rocznicy urodzin Karola Marksa i 50-lecia utworzenia ZSRR. Jeśli główną mowę w związku z jakimś jubileuszem wygłaszał Breżniew, Susłow publikował z tej samej okazji artykuł w miesięczniku „Kommunist”. Niezbyt interesujące są też referaty wygłaszane regularnie na ogólnozwiązkowych naradach pracowników frontu ideologicznego lub wykładowców nauk społecznych. Autor pomijał w nich najistotniejsze i najbardziej aktualne kwestie. Ponadto przygotowując przemówienia i artykuły do powtórnej publikacji Susłow redagował je skrupulatnie, usuwając zarówno pochwały, jak i zarzuty pod adresem Stalina czy Chru- szczowa, przykłady zbrodniczej działalności Mołotowa i tym podobne.

Nic dziwnego, że zbiory przemówień i artykułów Susłowa nie cieszyły się zainteresowaniem. Pierwszy, stutysięczny, nakład sprzedawano ponad dwa lata, mimo że książki leżały w każdym kiosku. Jeśli uwzględnić fakt, że w Związku Radzieckim co najmniej milion ludzi zajmuje się zawodowo problemami ideologii i nauk społecznych, to stutysięczny nakład był niewielki. Dlatego można domniemywać, że drugiego wydania, które miało wynosić również sto tysięcy egzemplarzy, nie wydrukowano. Co się tyczy dodatko- wego tomu przemówień i artykułów Susłowa, obejmującego lata 1977-1980, to pierwszy nakład tej książki, której cena wynosiła zaledwie trzydzieści kopiejek, został wydany w pięćdziesięciu tysiącach egzemplarzy. Dla broszury politycznej jest to nakład znikomy. Ale i on dotarł głównie do bibliotek i ośrodków szkolenia partyjnego. Prawdopodobnie nie więcej niż 20 – 30 tysięcy wykładowców i propagandystów wydało dwa ruble na zakup trzech tomów przemówień i artykułów Susłowa do swych prywatnych zbiorów. IMie jest to zbyt zachęcający efekt wieloletniej działalności „głównego ideologa” partii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>