Woroszyłow w latach Wojny Narodowej cz. II

1 lipca 1941 r. Woroszyłow został odwołany do Moskwy. Stalin przystąpił ponownie do kierowania krajem i armią. Powołano Państwowy Komitet Obrony, w którego skład wszedł również Woroszyłow. Na czele Kwatery Głównej Naczelnego Dowództwa stanął Stalin. Budionny objął dowództwo południowo-zachodniego kierunku obrony, Timoszenko zachodniego, Woroszyłow północno-zachodniego. 11 lipca przybył on wraz z niewielkim sztabem do Leningradu, aby wziąć w swe ręce dowodzenie cofającymi się wojskami na północnym zachodzie. W końcu czerwca powstała nowa pieśń, której w lipcu uczyli się nie tylko młodzi żołnierze, ale nawet uczniowie. Zawierała następujące słowa:

Przybycie Woroszyłowa i jego sztabu do Leningradu nie wzbudziło szczególnego entuzjazmu w przerzedzonych i wymęczonych wojskach. Zarówno w pamięci dowódców, jak i pracowników partyjnych na Froncie Północno-Zachodnim żywa była jeszcze pamięć o niepowodzeniach kampanii fińskiej. Niemniej jednak prasa lenin- gradzka witała Woroszyłowa. W wielu zakładach produkcyjnych odbyły się zebrania i wiece. W rezolucji uchwalonej na zgromadzeniu pracowników Zakładów Kirowskich czytamy:

„Powołanie towarzysza Woroszyłowa na stanowisko naczelnego dowódcy wojsk kierunku północno-zachodniego świadczy raz jeszcze o tym, jak wielką wagę przywiązują partia i rząd do kolebki rewolucji socjalistycznej, Leningradu. Niech żyje okryty chwałą dowódca, Klim Woroszyłow! Niech żyje sztandar naszych zwycięstw, wielki Stalin!”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>