Woroszyłow w latach trzydziestych

Pod koniec lat dwudziestych Woroszyłow zachował jeszcze cechy samodzielnej osobowości. W latach 1928-1929, kiedy Stalin rozwinął natarcie na chłopstwo, Woroszyłow na posiedzeniu Biura Politycznego zgłaszał wątpliwości odnośnie do takiej polityki. Obawiał się, że niezadowolenie chłopów odbije się negatywnie na zdolności bojowej Armii Czerwonej, sformowanej przede wszystkim z młodzieży wiejskiej. Pogłoski o tych zastrzeżeniach były tak wyolbrzymione, że przebywający na zesłaniu Lew Trocki pisał w niektórych listach o możliwości powstania chłopów pod wodzą Woroszyłowa i Budionnego przeciwko Stalinowi.

Kiedy Izaak Babel opublikował w 1926 r. głośny cykl opowiadań Armia Konna, Siemion Budionny oburzył się i oskarżył autora o oszczerstwo. Ówczesna krytyka również przyjęła opowiadania Babla niechętnie. W obronie pisarza wystąpił wówczas nie tylko Maksym Gorki, ale i Klim Woroszyłow,

W latach trzydziestych Woroszyłow tracił coraz bardziej samodzielność i poddawał się wpływom i władzy Stalina. Na początku lat trzydziestych znajdował się on w kręgu najbliższego otoczenia Stalina i był uważany za jego bliskiego przyjaciela. Zasiadali razem w prezydiach rozmaitych narad, stali obok siebie na trybunie Mauzoleum, razem polowali, wypoczywali na południu, spędzali wspólnie czas w willi Stalina i w jego mieszkaniu na Kremlu. Stalin i Woroszyłow odwiedzali dość często Maksyma Gorkiego, który powrócił ostatecznie do ZSRR. W Muzeum Gorkiego w Moskwie można i dziś obejrzeć egzemplarz jego książki zawierającej poemat Dziewczyna i śmierć, na którym Stalin napisał: „Ta rzecz jest silniejsza niż «Faust» Goethego: miłość zwycięża śmierć”. Na sąsiedniej stronie swoją opinię wyraził również Woroszyłow. Zaczyna się ona od słów: „Jestem człowiekiem mało wykształconym…”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>