Woroszyłow na czele 5 Armii Ukraińskiej

W lutym 1918 r., po zerwaniu rokowań pokojowych i zakończeniu rozejmu, wojska niemieckie przystąpiły do natarcia na wschód. Ofensywa została przerwana po podpisaniu między RFSRR a Niemcami Pokoju Brzeskiego. Jednak na Ukrainie wojska niemieckie na podstawie porozumienia z tak zwaną Centralną Radą kontynuowały natarcie i już 1 marca zajęły Kijów. Pod naporem dywizji niemieckich liczne oddziały radzieckie wycofywały się w walkach. W miastach Zagłębia Donieckiego powstawały oddziały robotnicze i tworzono pociągi pancerne. W Ługańsku został sformowany pod przewodem Woroszyłowa Ługański Socjalistyczny Oddział Partyzancki, który wziął udział w walkach pod Charkowem. W rejonach przemysłowych Ukrainy powstała Republika Doniecko- -Krzyworoska. W toku walki poszczególne oddziały łączyły się w zbierane w pośpiechu armie. Jedną z największych była 5 Armia Ukraińska, której dowództwo powierzono Woroszyłowowi.

Dowództwo niemieckie nie uznało Republiki Doniecko-Krzywo- roskiej. Słabo uzbrojone armie radzieckie ponosiły porażki i cofały się. Woroszyłow wydał swojej armii rozkaz opuszczenia Ługańska i wycofania się do RFSRR. Tymczasem w obwodzie donieckim, przez który miała przejść armia Woroszyłowa, została obalona władza radziecka. Rząd kozacki gen. Krasnowa działał w zmowie z dowództwem niemieckim. Postawiło to 5 armię i 3 armię, która się z nią połączyła, w niezwykle trudnej sytuacji. Już w pierwszej walce w pobliżu stanicy Lichaja armie te poniosły klęskę i wycofały się do Białej Kalitwy. Postanowiono jednak nie porzucać eszelo- nów, nie pozostawiać uciekinierów, lecz kontynuować marsz wzdłuż linii kolejowej na Carycyn. Woroszyłow wspominał później:

„Dziesiątki tysięcy zdemoralizowanych, wycieńczonych, oberwanych ludzi i tysiące wagonów z dobytkiem robotników i ich rodzinami trzeba było przeprowadzić przez szalejący kozacki Don. Moje oddziały, otoczone ze wszystkich stron przez generałów Mamon- towa, Fichalaurowa, Denisowa i innych, przedzierały się przez całe trzy miesiące, odbudowując tory kolejowe zerwane i spalone na przestrzeni dziesiątek wiorst, budując od nowa mosty oraz wznosząc nasypy i tamy”. Po trzech miesiącach grupa wojsk Woroszyłowa przedarła się do Carycyna.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>