Umiejscowienie wytwórstwa z kamienia

Celem uzyskania innych osi rzędnych, musimy zbadać, kiedy po raz pierwszy pojawiły się powyższe materiały. Pewne jest, że kamień (rys. 32) użyty był co najmniej tak wcześnie, jak wszelkie inne materiały, a ponieważ jest on stosunkowo trwały, kamienne narzędzia przetrwały nawet dłużej niż kości ludzi, którzy je wytwarzali. Nie można tego twierdzić o innych materiałach, wobec czego liczbę 1 umieszczamy na osi rzędnych w punkcie odpowiadającym na osi odciętych wartości 500 000 lat lub więcej. Przypuszczalnie najwcześniejsze rozpoznawalne narzędzia (eolity) datują się sprzed miliona lat, brak jednak ostatecznych geologicznych dowodów na wiarygodność tego terminu, jak również nie ma dowodów, że wiele z tych tak zwanych eolitów jest wyrobem „ludzkim”.

Najdawniejszy człowiek, bezpośrednio powiązany z prymitywnymi narzędziami z kamienia (rys. 32 A) to Pithecanthropus erectus ze złóż w Trinil na Jawie. Znajomość tego faktu umożliwia nam umiejscowienie wytwórstwa z kamienia już w czasie 400 000 lat temu. Kamienne siekiery z Afryki (Kafuan) nie są bezpośrednio powiązane z jakimś konkretnym typem ludzi.

Obrobionej kości nie znaleziono w starszych pokładach na Jawie. Najwcześniejsze dowody tego typu wytwórstwa pochodzą z piasków w Mauer, w których znaleziono również żuchwę z Heidelbergu. Pokłady te datują się na okres międzylodowcowy Mindel-Riss, sprzed około 350 000 lat (patrz rozdz. IV). Żuchwy zwierzęce oraz kawałki rogów jelenich używane były również przez człowieka pekińskego w 100 000 lat później.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>