W trzeciorzędnych rolach – kontynuacja

Całkiem inaczej odnosili się do Mołotowa przedstawiciele delegacji chińskich, które odwiedzały Mongolię. Chiny zbudowały w Ułan-Bator ogromny gmach swej ambasady, przy którym przedstawicielstwo radzieckie wyglądało jak niewielki dom. Działacze chińscy przy każdej okazji okazywali demonstracyjnie szacunek Mołotowowi jako najbliższemu uczniowi i współpracownikowi Stalina.

Zdarzało się, że Mołotow przejawiał własną, to znaczy nie sankcjonowaną przez Moskwę, aktywność dyplomatyczną. Chruszczo- wowi byłoby jednak trudno przyczepić się do takich poczynań niedawnego niebezpiecznego przeciwnika. Na przykład w 1958 r. w wyniku rozbieżności między nim i Tito, zdecydowanym zachować za wszelką cenę niezależność Jugosławii i nie przyłączać się do „obozu” socjalistycznego, stosunki między ZSRR a Jugosławią uległy ponownemu pogorszeniu. Prasa radziecka skrytykowała ostro projekt programu Związku Komunistów Jugosławii. Przerwano dostawy radzieckiego sprzętu w ramach uzgodnionych kredytów. W szczytowym momencie toczącej się polemiki ambasada jugosłowiańska w Moskwie otrzymała z Ułan-Bator ciepłą depeszę z pozdrowieniami, wysłaną zwykłą pocztą z ambasady radzieckiej i podpisaną przez Mołotowa: „Życzę Wam (to znaczy ambasadorowi – przyp. autora) i wszystkim pracownikom Waszego zespołu zdrowia i dalszych sukcesów w pracy na rzecz rozwoju przyjaźni między naszymi krajami i naszymi narodami w imię umacniania pokoju i socjalizmu”.

Była to jedyna depesza, jaką otrzymała ambasada jugosłowiańska z okazji święta 1 Maja od dyplomatów radzieckich i obywateli naszego kraju. Ambasador Jugosławii V!ko Mićunowic, odpowiedział Mołotowowi krótką depeszą wysłaną również nie kanałami dyplomatycznymi, lecz nadaną telegraficznie z Moskwy.

W kwietniu 1960 r„ w czasie przygotowań do obchodów 90 rocznicy urodzin Lenina, Mołotow nadesłał do redakcji miesięcznika „Kommunist” obszerny artykuł „O Włodzimierzu lljiczu Leninie”, który nie został jednak opublikowany.

Ostatecznie Chruszczów postanowił przenieść Mołotowa dalej od granicy chińskiej. Akurat członek korespondent Akademii Nauk ZSRR, Wasilij Jemieljanow, przeciążony wieloma obowiązkami i stanowiskami, zwrócił się z prośbą o zwolnienie go z funkcji radzieckiego współprzewodniczącego Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej przy ONZ. Siedziba Agencji mieściła się w Wiedniu. Wkrótce zgodnie z decyzją Rady Ministrów ZSRR szefem przedstawicielstwa Związku Radzieckiego w Agencji został Mołotow. Ogólne kierownictwo pozostało jednak w rękach Jemielja- nowa. Mołotow przeniósł się z Mongolii do Austrii.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>