Trudne lata powojenne – dalszy opis

Mówiliśmy już o stalinowskich obiadach i kolacjach. Po wojnie Stalin zapraszał często do swojej willi członków Biura Politycznego, niektórych ministrów i wojskowych na kolację, która kończyła się zwykle projekcją filmu. Było to prawie zawsze wyłącznie męskie towarzystwo. Żona Stalina popełniła samobójstwo jeszcze w 1932 r. i po tym fakcie nie wstąpił on w związek małżeński. Członkowie Biura Politycznego również przyjeżdżali do niego bez żon. Niekiedy w wieczorach tych uczestniczyła tylko córka Stalina, Swietłana. Stalin uruchamiał często patefon, nastawiał płytę i zachęcał obecnych do tańca. Wszyscy tańczyli źle, nie mogli jednak odmówić, tym bardziej że i on czasem tańczył. Jedynym człowiekiem umiejącym tańczyć był Mikojan, który jednak niezależnie od muzyki wykonywał tylko kaukaskie tańce ludowe.

Od 1951 r. Stalin zapraszał Mikojana coraz rzadziej. Nie informowano go nawet o posiedzeniach Biura Politycznego. Nie wybrano do prezydium XIX zjazdu partii. Rzecz jasna jego przemówienie obfitowało w peany pod adresem Stalina. Został wybrany do Komitetu Centralnego KPZR i do rozszerzonego Prezydium KC, lecz już nie do jego węższego składu. Wprost na posiedzeniu plenum Stalin zwymyślał Mołotowa i Mikojana i okazał im brak zaufania. Bronili się, lecz wiele osób uznało ich już za ludzi skończonych. Mimo to Mikojan nie zaprzestał intensywnej pracy w Radzie Ministrów.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>