Susłow

W ostatnich siedemnastu latach uważano Susłowa za głównego ideologa partii, W ZSRR ideologia to nie tylko domena propagandy i agitacji czy sfera nauk społecznych, to także niezmiernie ważny instrument władzy. Nikt nie ma szans objęcia odpowiedzialnego stanowiska w żadnej organizacji społecznej ani państwowej, jeśli nie będzie wyznawał partyjnej ideologii. Podstawy marksizmu-leni- nizmu wykłada się we wszystkich szkołach ogólnokształcących i na wyższych uczelniach, niezależnie od profilu. Dla uzyskania stopnia naukowego w każdej dyscyplinie wiedzy, czy będzie to fizyka, matematyka, astronomia, czy literaturoznawstwo lub prawo, konieczne jest uprzednie zdanie egzaminu z filozofii marksistowskiej. Jeszcze niedawno człowiek oskarżony o odstępstwo od ideologii marksizmu-leninizmu, a tym bardziej o polemizowanie z nią, ryzykował nie tylko karierą.

Jako członek Biura Politycznego odpowiedzialny za problemy ideologii Susłow stał na szczycie piramidy, na którą składa się mnóstwo instytucji ideologicznych. W KC KPZR kontrolował działalność wydziałów: Kultury, Agitacji i Propagandy, Nauki, Szkół i Wyższych Uczelni oraz dwóch Wydziałów Międzynarodowych, Nadzorował pracę Zarządu Politycznego Armii Radzieckiej, Wydziału Informacji Komitetu Centralnego i jego Komisji Wyjazdowej, Wydziału Organizacji Młodzieżowych i Społecznych. Pod jegó kierownictwem i kontrolą znajdowały się Ministerstwo Kultury ZSRR, Państwowy Komitet do Spraw Wydawnictw, Poligrafii i Księgarstwa, Państwowy Komitet Kinematografii, Komitet do Spraw Radia i Telewizji. Cała prasa, cenzura, TASS, kontakty KPZR z innymi par- tiami komunistycznymi, polityka zagraniczna ZSRR – wszystko to leżało w sferze działalności Susłowa. Pracował, rzecz jasna, w ścisłym kontakcie z Komitetem Bezpieczeństwa Państwowego i Prokuraturą ZSRR, zwłaszcza w zakresie tych problemów, które są objęte niezbyt precyzyjnym pojęciem „dywersji ideologicznej”. Wiele troski przysparzał mu również rozwijający się właśnie w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ruch „dysydentów”. Sporo uwagi poświęcał faktycznemu (czyli, jak przyjęto to określać, „partyjnemu”) kierownictwu działalnością Związku Pisarzy ZSRR. Uczestniczył we wszystkich ważniejszych naradach pisarzy. Pod jego kontrolą znajdowały się także inne stowarzyszenia twórcze – Związek Artystów Plastyków, Związek Architektów, Związek Dziennikarzy, Związek Pracowników Kinematografii, cały system teatrów i estrady, stowarzyszenia przyjaźni z innymi krajami oraz pokrewne organizacje. System szkolenia partyjnego. Towarzystwo „Znanije” („Wiedza”), opracowywanie podręczników szkolnych, system instytutów naukowych w dziedzinie nauk społecznych, stosunki państwa z różnymi religiami i organizacjami wyznaniowymi to tylko część problemów, którymi zajmował się Susłow.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>