Sukcesy w pracy gabinetowej

Do początków 1925 r. Malenkow studiował w Wyższej Szkole Tecznicznej. Wielu partyjnych studentów było w latach 1923-1924 pod urokiem Trockiego i opozycja trockistowska uzyskiwała często w owym czasie większość w studenckich komórkach partyjnych. Malenkow stał od samego początku na ortodoksyjnych pozycjach i występował przeciwko trockistom oraz ich platformie. Gdy po klęsce Trockiego powołano komisję do spraw weryfikacji studentów członków partii, którzy popierali opozycję, w składzie tej komisji w Moskwie znalazł się 22-letni student, Gieorgij Malenkow. Jego aktywność została dostrzeżona i odnotowana. Za radą i pod presją żony porzucił uczelnię tuż przed końcem studiów i rozpoczął pracę jako sekretarz techniczny w Biurze Organizacyjnym KC KPR(b). Okazał się wyśmienitym urzędnikiem i jego skrupulatność została doceniona. Po dwóch latach przeszedł do pracy w charakterze sekretarza technicznego Biura Politycznego.

W liście gratulacyjnym Komitetu Centralnego partii z okazji pięćdziesięciolecia nazwano go „uczniem Lenina” i „współpracownikiem Stalina”. Malenkow nie był, rzecz jasna, „uczniem Lenina”, z którym nigdy się nie spotkał i którego mógł w najlepszym wypadku widzieć z daleka. Natomiast ze Stalinem kontaktował się często, jak każdy zresztą pracownik techniczny aparatu Biura Politycznego. Młody Malenkow nie był w tym nielicznym aparacie postacią najważniejszą, podlegał osobistemu sekretarzowi Stalina, A. Poskrio- byszewowi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>