Rytmy i ruchy orogeniczne cz. II

Obecny system górski na Ziemi został uformowany w okresie przesuwania się lądów w czasie alpejskiego wypiętrzenia orogenicznego, co miało miejsce w mio- cenie, około połowy okresu trzeciorzędu (patrz s. 57 i rys. 45). Końcowa część rys. 44 przedstawiona jest na rys. 45: czas umieszczony jest tu na osi rzędnych, dla lepszego zobrazowania kształtowania się pokładów geologicznych skorupy ziemskiej, czyli począwszy od nieznane_skaty prekambryjskie najstarszych. Na rysunku tym można było przedstawić dokładniej różne szczegóły, zaś dodatkowy wykres obrazuje w przybliżeniu wahania temperatury. Z porównania obu wykresów wynika, że ziemskim wypię- trzeniom towarzyszyły okresy nienormalnie zimnego klimatu. Przyczyny tych wahań temperatury zostaną omówione łącznie z zagadnieniem wahań klimatycznych w epoce plejstocenu (rys. 46).

Teorię przesuwania się kontynentów wysunął Taylor, a niezależnie od niego również Wegener w swej książce Die Entstehung der Kontinente und Ozeane (Powstawanie kontynentów i oceanów), której wznowione wydanie ukazało się w roku 1915. Na podstawie pomiarów metodą izotopów promieniotwórczych, od nośnie wieku podobnych formacji geologicznych w krajach oddzielonych obecnie od siebie znaną odległością morza, można obliczyć (stosując znane wskaźniki tem- miliony lat formacja geologiczna tworzenie siq gór temperatura zimnomatycznych (według Zeunera i Umbgrove’a) pa ruchu) względne tempo prądu między dwoma masami lądu. Ruch ten odbywał się z szybkością kilku centymetrów rocznie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>