Procedura odejścia Mikojana z funckji głowy państwa

Niekiedy Mikojan bywał w moskiewskich teatrach, w tym także w najodważniejszym wówczas Teatrze na Tagance, który zawsze borykał się z wieloma problemami. Główny reżyser tego teatru, Jurij Lubimow, przebywający obecnie na emigracji, wspomina:

„Swego czasu przyszedł kiedyś do nas Mikojan, który był wówczas prezydentem. Oglądał «Dziesięć dni». Jego twarz była kamienna, nieobecna… Zapytał: «Jak się żyje, jakie macie kłopoty?». Mówię mu więc: «Ot, zdjęli Poległych i żywych». «A dlaczego?». «A obsada była nie ta». I opowiedziałem mu o tym zdarzeniu z Kulczic- kim. Mikojan odparł: «A wy ich zapytajcie, czy uchwały XX i XXII zjazdów zostały unieważnione». «Mogę ich oczywiście zapytać, ale czy nie lepiej, żebyście o te uchwały zapytali ich wy jako przezydent?».

I w tym momencie spojrzał na mnie po raz pierwszy taksującym, uważnym wzrokiem. Do tej chwili była to maska. I zrozumiałem, że z nimi należy rozmawiać otwarcie i wprost, lecz do tego trzeba nabrać, rzecz jasna, odwagi. Lecz ja byłem w rozpaczliwej sytuacji. Teatr zaczął dopiero istnieć, zamknięto spektakl, na który bilety zostały już sprzedane miesiąc wcześniej…”.

Procedurze odejścia Mikojana z funkcji głowy państwa nadano bardzo uroczysty charakter. Wygłoszono dziękczynne mowy. Odznaczono go szóstym Orderem Lenina. Pozostał nie tylko deputowanym do Rady Najwyższej z remienia jednego z okręgów Armenii, lecz także członkiem Prezydium Rady. Na XXIII Zjeździe KPZR w 1966 r. i na XXIV Zjeździe w 1971 r. wybierano go w skład Komitetu Centralnego KPZR. Nie był już jednak członkiem Biura Politycznego KC.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>