Praca w KC WKP – Susłow

Stalin był zadowolony z pracy Susłowa, o czym świadczy fakt, że w 1947 r. został on przeniesiony do Moskwy i wybrany na Plenum Komitetu Centralnego na sekretarza KC WKP{b). W skład sekretariatu wchodzili wówczas Andriej Żdanow, Aleksiej Kuznie- cow, Gieorgij Malenkow, Gieorgij Popow i oczywiście Józef Stalin. Susłow cieszył się jego pełnym zaufaniem. W styczniu 1948 r. jemu właśnie powierzono wygłoszenie w imieniu KC WKP(b) referatu na uroczystym zgromadzeniu z okazji 24 rocznicy śmierci Lenina. W latach 1949-1950 był również redaktorem naczelnym „Prawdy”. Został wybrany w skład Prezydium Rady Najwyższej ZSRR.

W 1949 r. Susłow uczestniczył jako przedstawiciel KC WKP(b) w posiedzeniu Biura Informacyjnego Partii Komunistycznych i Robotniczych w Budapeszcie. Wygłaszał tam referat, którego główną treścią było potępienie Komunistycznej Partii Jugosławii. Wcześniej, bo w 1947 r., zastąpił Gieorgija Aleksandrowa na stanowisku kierownika Wydziału Agitacji i Propagandy KC. Brał udział w kampanii przeciwko „kosmopolitom bez ojczyzny”, przewodniczył komisji badającej działalność kierownika Wydziału Nauki KC, Jurija Zdanowa, który wystąpił w 1948 r. przeciwko Łysence. Ale generalnie biorąc, rola Susłowa jako ideologa była w latach 1947-1953 niewielka. Głównym „ideologiem” i „teoretykiem” był wówczas sam Stalin. Po kilku latach, przemawiając na XX Zjeździe KPZR, Susłow mówił o nienormalnej sytuacji w sferze ideologii w latach kultu Stalina.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>