Praca Anteva

Anglia była tworem ludu zajmującego się myślistwem i rybołówstwem, a żyjącego w czasach, gdy wśród drzew przeważała sosna. Okres ten znany jest jako „północny” i obejmuje lata 7000-5000 p.n.e., co zostało ustalone za pomocą połączonych metod datowania: me- tody badania warstw i metody analizy pyłkowej. Z kolei nastąpili ludzie „śmietnisk przedhistorycznych” wraz z kulturą Ertebólle, której charakterystyczną cechę stanowiły kopce odpadków muszli ostryg i innych jadalnych mięczaków. Kopce takie występują wzdłuż brzegów morza i jezior, a według ustaleń pochodzą z okresu od około 4000 p.n.e. do czasów tak stosunkowo niedawnych, jak 2500 lat p.n.e. Cały ten okres zwany jest atlantyckim – sosny ustąpiły w nim miejsca mieszanym lasom dębów, wiązów, lip i leszczyny (patrz rys. 50). Profesor Gordon Childe wykazuje, że pod koniec tego okresu zazębiły się dwie grupy ludzkie: nie zniknęły jeszcze ostatnie ludy „śmietnisk przedhistorycznych”, opierające swą egzystencję na zbieraniu żywności, a napłynęli już neolityczni rolnicy, którzy sami produkowali środki żywności.

Praca Anteva doprowadziła do wyciągnięcia wniosku, że w Północnej Ameryce w okresie mniej więcej 10 000-20 000 lat temu obok człowieka żyły wygasłe już dziś gatunki bizonów i mamuty.

Te wszystkie wnioski nasuwają przypuszczenie, że badane warwy nakładały się corocznie. W niektórych pokładach jaskiniowych w Yorkshire (na przykład jaskinia Victoria), jak również pokładach lądowych w Ipswich – okresowe nawarstwienia powstały prawdopodobnie na skutek zmian atmosferycznych lub sezonowych, a nie koniecznie corocznych. Poza tym warwy w o wiele starszych formacjach geologicznych wykazują czasami okresowość, którą można porównać ze zmianami wynikłymi z przyczyn atmosferycznych. Na przykład warstwy łupków górnego dewonu i dolnego karbonu w Turyngii wykazują cykle co 11- 12 lat, 23 lata, 56 lat i 21 000 lat. Pierwszy z nich jest wyraźnie powiązany z 11,4 cyklu plam słonecznych, a ostatni z precesją równonocy. Dwa następne cykle zostały zauważone dzięki badaniom meteorologicznym. Podobnie w eocenie – formacje cyklów Kolorado występujących co około 12, 50 i 21 500 lat zostały zanotowane z okresu 6 milionów lat, w ciągu których odkładały się osady. Ogromnie interesujący jest fakt, że warwy o tak różnym wieku (patrz rys. 45) i tak oddalone od siebie w przestrzeni, wskazują na takie same cykle. Przy porównywaniu dowodów i kierunków geologicznych i astronomicznych jest niezmiernie ważne, aby opierać się na dwóch niezależnych od siebie metodach datowania. Okazuje się, że długość roku astronomicznego pozostaje stała od czasów pre- karbońskich.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>