Pierwszy rok po śmierci Stalina – ciąg dalszy

Mołotow wszedł w skład nowego, węższego Prezydium Komitetu Centralnego i został mianowany ministrem spraw zagranicznych ZSRR. Zaraz po śmierci Stalina rozpoczęła się rehabilitacja i zwalnianie poszczególnych osób. Pierwszą z nich był prawdopodobnie scenarzysta filmowy Aleksiej Kapter, aresztowany w latach wojny za związek ze Swietłaną Allilujewą. Stalin nie życzył sobie tego małżeństwa. Kaplera zwolniono 6 marca 1953 r. Po kilku dniach została zwolniona Żemczużyna. Pogrzeb Stalina wypadł w dniu urodzin Mołotowa. Schodząc z trybuny Mauzoleum Chruszczów i Malen- kow złożyli mu życzenia i zapytali, co chciałby otrzymać w prezencie. „Zwróćcie mi Poiinę” – odpowiedział sucho i odszedł. Prośbę Mołotowa przekazali natychmiast Berii, który zresztą sam zdawał sobie sprawę z tego, że przetrzymywanie teraz Żemczużyny w więzieniu byłoby z jego strony co najmniej nierozsądne. Znajdowała się ona zresztą w Moskwie. W 1949 r. skazano ją na kilka lat zesłania, lecz w 1953 r, włączono do grona uczestników „spisku syjonistycznego” wraz z grupą lekarzy żydowskich i zmarłym Michelsem. Przesłuchiwano ją z zastosowaniem tortur. Śledztwo przerwano dopiero 1 lub 2 marca, a 9 lub 10 marca wezwano do gabinetu Berii. Nie wiedziała o śmierci Stalina i była przygotowana na najgorsze. Tymczasem Beria wyszedł zza biurka, objął swego gościa i zawołał: „Polina! Jesteś uczciwą komunistkąl”. Żemczużyna zemdlała i upadła na podłogę. Doprowadzono ją szybko do przytomności, pozwolono odpocząć, przebrać się i zawieziono do willi Mołotowa. Był to niezwykły prezent z okazji minionych urodzin.

Mołotow poparł Chruszczowa i Malenkowa, kiedy przystąpili oni, z zachowaniem wielkiej ostrożności, do rozmów z innymi członkami kierownictwa w sprawie aresztowania Berii. W następnym roku poparł Chruszczowa i Bułganin, gdy na jednym z posiedzeń plenarnych Komitetu Centralnego wytoczono przeciwko Malenkowowi wiele oskarżeń, między innymi o niewłaściwe kierowanie rolnictwem. W ostatnich latach Stalina odpowiadał on w Biurze Politycznym za sytuację w tej gałęzi gospodarki. Mołotow zarzucił Malenkowowi również niedocenienie przemysłu ciężkiego. W efekcie Malenkow został zwolniony ze stanowiska przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR, na które powołano Nikołaja Bułganina. Zgoda między Mołotowem i Chruszczowem trwała jednak krótko. Zbyt różnili się między sobą i poglądami, i stylem pracy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>