W otoczeniu Nikity Chruszczowa

Niezwykle energiczny, daleki od wszelkiego dogmatyzmu, otwarty na zmiany i reformy Chruszczów stanowił całkowite przeciwieństwo ostrożnego i skrytego Susłowa. W swojej administracji był i głównym ideologiem, i ministrem spraw zagranicznych, kontaktował się bezpośrednio z przywódcami innych partii komunistycznych. Potrzebny był mu jednak członek Biura Politycznego, który kierowałby na co dzień działalnością licznych instytucji ideologicznych. Jego wybór padł na Susłowa, który w 1955 r. został członkiem Prezydium KC KPZR W postępowaniu Chruszczowa Susło- wowi odpowiadało raczej niewiele, ale już od początku lat pięćdziesiątych jego stosunki z Malenkowem były bardzo nieprzyjazne. Dlatego ewentualne wyniesienie Malenkowa nie wróżyło nic dobrego ani jemu, ani ludziom, którym patronował. Nic więc dziwnego, że w ostrej walce, jaka rozgorzała wkrótce w kierownictwie partii między ugrupowaniem Chruszczowa a tak zwaną grupą anty- partyjną, stał twardo po stronie tego pierwszego. Poparł go na XX Zjeździe KPZR i na burzliwym posiedzeniu Prezydium KC w czerwcu 1957 r Decydujące dla Chruszczowa plenum czerwcowe zainaugurował referat Susłowa, w którym wyłożył on istotę zaistniałych rozbieżności, nie kryjąc swego poparcia dla Chruszczowa. Po nim głos zabierali Mołotow, Malenkow, Kaganowicz i Bułganin, powtarzając oskarżenia pod adresem polityki pierwszego sekretarza. Nie od razu się poddali, długo bronili swoich pozycji. Klęska przerażała ich, obawiali się nie tylko o kariery w partii. To sprawiło, że plenum trwało kilka dni. Na wszystkich posiedzeniach Susłow bronił konsekwentnie kursu Chruszczowa.

Jednak na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych i on zaczynał ostrożnie występować przeciwko wielu aspektom realizowanej polityki wewnętrznej i zagranicznej. Był przeciwny dalszemu ujawnianiu prawdy o Stalinie. Nalega, aby nie wyciągać sprawy grupy antypartyjnej ani na XXI, ani na XXII Zjeździe KPZR. W tym przypadku Chruszczów działał z własnej inicjatywy. Nie potrzebował ponadto „głównego ideologa ‚, wiele spraw z zakresu ideologii rozwiązywał przy pomocy Leonida lljiczowa lub Anastasa Mikojana.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>