Opozycja wobec kierownictwa Nikity Chruszczowa

Już pod koniec 1954 r. wpływy Chruszczowa w nowym kierownictwie kraju i partii stały się dominujące. Uległy zmianie nie tylko styl, ale i treść kierowania. W Prezydium KC PZPR toczyły się nieustannie dyskusje nad mnóstwem nowych inicjatyw i propozycji. Kierownicza rola Chruszczowa przejawiała się nie tylko w reali- zacji polityki wewnętrznej, ale i zagranicznej, co szczególnie drażniło Mołotowa, który pozostawał nadal ministrem spraw zagranicznych. Już przy omawianiu problemu zagospodarowania nieużytków Mołotow i Woroszyłow zgłosili zastrzeżenia. Krytykowali projekt uchwały w sprawie nowych zasad planowania w rolnictwie. Mołotow był też przeciwny bezwarunkowej rehabilitacji Josipa Broz-Tito, który pozostał dla niego jeśli nie „faszystą”, to w każdym razie „rewizjonistą” Dlatego rozmowy wstępne na temat normalizacji stosunków z Jugosławią prowadzone były poza Ministerstwem Spraw Zagranicznych i Mołotow nie brał udziału w podróży Chruszczowa i Bułganina do tego kraju. Przeszkadzał też w normalizacji stosunków z Japonią, a zwłaszcza w zawarciu traktatu państwowego z Austrią. Austria miała się stać krajem neutralnym, a neutralność tę miały zagwarantować specjalnym układem wielkie mocarstwa. Tymczasem znaczna część Austrii, łącznie z Wiedniem, znajdowała się jeszcze pod okupacją wojsk radzieckich. W tej sytuacji Mołotow uważał, że wycofując się z Austrii ZSRR posuwa się zbyt daleko w ustępstwach wobec „imperialistów”. Przywódca socjaldemokratów austriackich i przyszły kanclerz Austrii, Bruno Kreisky, opisuje w swych wspomnieniach, jak trudne były rozmowy na temat neutralizacji. Podczas jednego z ostatnich spotkań Mołotow powiedział przywódcom austriackim: „Przemyślcie raz jeszcze projekt układu. Oddamy wam pełnię władzy w kraju, wycofamy wojska radzieckie i zdemontujemy administrację radziecką. Będziecie całkowicie wolni i suwerenni. Chcemy tyko w jednej części kraju zaznaczyć swoją obecność”. W 1954 r. w Austrii stacjonowało 46 tysięcy żołnierzy radzieckich. Mołotow proponował wycofanie 41 tysięcy i pozostawienie tylko 5 tysięcy. Były oczywiście jeszcze inne problemy i gdyby decydujący głos należał do Mołotowa, w Austrii do dziś stacjonowałyby wojska radzieckie. Chruszczów i Bułganin poszli na koncesje i Mołotow musiał ustąpić. Nie uczestniczył też w podróży Chruszczowa i Bułganina do Indii i Birmy w 1955 r. Konserwatywne stanowisko Mołotowa w polityce zagranicznej zostało skrytykowane na plenum lipcowym Komitetu Centralnego w 1955 r.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>