Okres szczególnego rozkwitu osady na jeziorze w Glastonbury

Obecnie możemy dokonać przeglądu odkrytych materiałów. W powyższym pobieżnym opisie nie wszystkie zostały wymienione, natomiast lista, którą podamy obecnie, oparta jest na szczegółowych monografiach, opublikowanych na temat osady. Materiałów jest 19, a mianowicie:

Kamień (krzemień), łupek ilasty, kość, róg, drewno (trzonki, koła, kule, drabiny, warsztaty tkackie, łodzie, koła garncarskie itd.), wiklina (koszykarstwo i wyrób płotków), skóry zwierzęce, skóra wyprawiona, wełna, len, glina garncarska, szkło, barwniki, bursztyn, agat, brąz, żelazo, ołów i cyna. Do tego należy dodać znalezione w innych stanowiskach wczesnej epoki żelaza muszle, polewę emaliowaną, kość słoniową, srebro, złoto, korę, wosk i klej, co daje ogółem 27 materiałów, używanych do różnych specyficznych celów w okresie wczesnej epoki żelaza, trwającej od około 500 roku p.n.e. (na kontynencie) aż po erę rzymską. Jeden tylko spośród tych 27 materiałów, a mianowicie klej, jest materiałem syntetycznym, inne używane były bądź to w formie naturalnej, bądź też po dostosowaniu ich do specyficznych wymogów, na przykład skóra, wełna, wyroby garncarskie, szkło, emalia i metale. Jest niemal pewne, że w okresie tym brąz był preparowany przy świadomym zastosowaniu odpowiednich proporcji miedzi i cyny.

Okres szczególnego rozkwitu osady na jeziorze w Glastonbury zamyka się w latach od około 150 rok p.n.e. do 40 rok n.e. , a kultura ta jest zwana kulturą epoki żelaza B, czyli lateńską, od klasycznego stano wiśka La Tene w północnym krańcu jeziora Neuchatel w Szwajcarii. Kultura wcześniejszej epoki żelaza (w Europie od 1000 do 500 roku p.n.e.) zwana jest epoką żelaza A, lub halsztacką, od miejscowości Hallstatt, znajdującej się około 56 km od Salzburga, gdzie odkryto bogatą rozmaitość darów grobowych, obejmu-

Ostatnio przypuszcza się, że osada palowa Glastonbury zamieszkana była tylko przez stosunkowo krótki czas od 60 roku p.n.e. do 50 roku n.e., jednakże dowody z Wookey Hole i Worlebury Camp (Westonsuper-Mare) świadczą, że kultura epoki żelaza B w Somerset trwała co najmniej 200 lat Nie zajmujemy się tu jednak dokładnym okresem rozkwitu osady palowej Glastonbury, lecz bardziej ogólnym problemem czasu trwania w Europie wczesnej epoki żelaza. iących wyroby garncarskie, broń, ozdoby itp. Epoka żelaza C obejmuje kulturę najnowszą, a mianowicie kulturę Belgów, którzy przynieśli ze sobą wiele towarów z Arretino we Włoszech, wprowadzili koło garncarskie i bitą monetę, w okresie bezpośrednio poprzedzającym rzymską okupację południowej Brytanii. W latach około 10-20 n.e. ta faza kulturowa dosięgła zenitu, nie wprowadzono jednak już żadnych nowych materiałów.

Tak więc najmłodszym z przedhistorycznych ludów dostępne było niewiele ponad dwa tuziny różnorodnych materiałów. Obecnie dysponujemy już informacją potrzebną przy sporządzaniu osi rzędnych wykresu materiały/czas, a mianowicie liczbą 27, wyrażającą liczbę materiałów, którymi dysponował człowiek w okresie od 500 roku p.n.e. do 50 roku n.e.: na osi odciętych zaznaczamy to jako wartość 250 lat p.n.e., czyli 2200 lat temu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>