O pewnym moskiewskim matuzalu

W tym okresie centralny aparat KPR{b) znacznie się rozrósł, co w warunkach systemu jednopartyjnego było zjawiskiem naturalnym. Ponadto w marcu 1919 r. zmarł Jaków Swierdłow, który prawie jednoosobowo kierował dotychczas operatywnie aparatem partyjnym. Postanowiono utworzyć Sekretariat KC działający na zasadzie kolegialnej i w 1920 r. plenum Komitetu Centralnego wybrało na sekretarzy Nikołaja Krestińskiego, Jewgienija Preobrażeńskiego oraz Leonida Sieriebriakowa. Wszyscy byli zwolennikami Trockiego i po dyskusji o związkach zawodowych Lenin postanowił zmienić całkowicie skład sekretariatu. Udało się to przeprowadzić po X Zjeź- dzie KPR(b), na którym platforma Trockiego i jego grupa poniosły porażkę. Do nowego sekretariatu oraz w skład KC wybrano Wia-

Czesława Mołotowa. Został on nie tylko sekretarzem odpowiedzialnym KC, ale i zastępcą członka Biura Politycznego. Niedługo jednak stał na czele sekretariatu. Wykazywał niezwykłą gorliwość w pracy biurowej, brak mu było natomiast samodzielności i autorytetu. Ponadto Lenina ogromnie drażnił tak mu nienawistny biurokratyzm, który od początku cechował pracę wielu utworzonych przy KC KPR(b) wydziałów pomocniczych. Wiosną 1922 r. postanowiono zreorganizować sekretariat, rozszerzyć jego uprawnienia i funkcje oraz postawić na czele jednego z członków Biura Politycznego. Zinowjew i Kamieniew zgłosili kandydaturę Stalina i Lenin przystał na tę nominację.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>