Na różnych stanowiskach

W czasie rewolucji bolszewicy ciągle zmieniali stanowiska w najrozmaitszych regionach ogromniej Rosji. Działo się tak również z Kaganowiczem. W wyniku wyborów do Konstytuanty został członkiem tego zgromadzenia z listy bolszewickiej. W grudniu 1917 r. wybrano go również na delegata na III Ogólnorosyjski Zjazd Rad. Z obu tymi mandatami przybył do Piotrogrodu. Na zjeździe Rad wszedł w skład Ogólnorosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonaw- czego Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej (RFSRR), w związku z czym pozostał w stolicy. Wraz z innymi członkami tego organu przeniósł sie wiosną 1918 r. do Moskwy.

Rozpoczęła się wojna domowa. Przez pewien czas Kaganowicz był komisarzem wydziału organizacyjno-agitacyjnego Ogólnorosyj- skiego Kolegium do Spraw Organizacji Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej (powstało wówczas wiele podobnych organizacji o długich nazwach). Lecz już latem 1918 r. skierowano go do Niżnego Nowogrodu, gdzie bardzo szybko awansował od agitatora komitetu gubernialnego partii do przewodniczącego tego komitetu i guber- nialnego komitetu wykonawczego. W czasie ciężkich walk z Deniki- nem jesienią 1919 r. oddelegowano go na front południowy, gdzie uczestniczył w likwidowaniu groźnych wyłomów dokonanych przez białogwardyjską konnicę Mamontowa i Szkury.

Po zajęciu Woroneża przez oddziały Armii Czerwonej Kaganowicz został powołany na przewodniczącego gubernialnego komitetu rewolucyjnego i komitetu wykonawczego guberni woroneskiej. Lenin niewiele chyba słyszał o Kaganowiczu. Nie zachował się ani jeden jego list, ani jedna notatka, w której wymieniałby on to nazwisko. Natomiast Stalin i Mołotow musieli już znać Kaganowi- cza i wyraźnie wyróżniali go spośród lokalnych przywódców.

Jesienią 1920 r. Lazar Kaganowicz został wysłany z polecenia Komitetu Centralnego do Azji Środkowej, gdzie został członkiem Komisji Turkiestańskiej Ogólnorosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego i Rady Komisarzy Ludowych, członka Biura KC Komunistycznej Partii Rosji (bolszewików) do spraw Turkiestanu (tzw. Biuro Muzułmańskie). Był jednocześnie ludowym komisarzem inspekcji robotniczo-chłopskiej Turkiestanu, członkiem Rewolucyjnej Rady Wojskowej Frontu Turkiestańskiego i przewodniczącym Taszkenckiej Rady Miejskiej. Został również wybrany do Centralego Komitetu Wykonawczego RFSRR. Żadna z tych nominacji nie mogłaby dojść do skutku bez wiedzy Stalina, który był wówczas i ludowym komisarzem do spraw narodowości, i ludowym komisarzem Inspekcji Robotniczo-Chłopskich RFSRR.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>