Mołotow w latach wojny

22 czerwca 1941 r. o godzinie 12.00 Mołotow wygłosił krótkie przemówienie radiowe, z którego kraj dowiedział się o napaści Niemiec na Związek Radziecki i o wybuchu wojny. Przemówienie zakończył słowami: „Sprawa nasza jest słuszna. Wróg zostanie rozbity. Zwycięstwo będzie nasze”. Słowa te pamiętają wszyscy obywatele radzieccy starszego pokolenia. We wszystkich niemal wspomnieniach dotyczących tego okresu można znaleźć opis okoliczności, w których znajdował się autor, kiedy usłyszał przemówienie Mołotowa i dowiedział się o wybuchu wojny. Wielu było zaskoczonych: dlaczego wystąpił Mołotow, a nie Stalin. Ale czasu na rozmyślania nie było, trwała już wojna.

Wcześniej, bo 6 maja 1941 r., przewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych został Stalin. Mołotow był jego zastępcą. Wszedł także jako zastępca Stalina w pierwszy skład Państwowego Komitetu Obrony, który po wybuchu wojny przejął pełnię władzy w kraju. W ramach tego organu Mołotowowi powierzono przede wszystkim zadania dyplomatyczne – rozmowy z przywódcami politycznymi Wielkiej Brytanii, Stanów Zjednoczonych i innych krajów.

Jeszcze przed utworzeniem Państwowego Komitetu Obrony, w kilka dni po wybuchu wojny, Mołotow zaprosił na Kreml ambasadora brytyjskiego, Richarda Stafforda Crippsa, i powiedział mu w toku rozmowy, że na świecie powstała obecnie taka sytuacja, w której można byłoby obwarować wzajemną pomoc w wojnie „jakimś porozumieniem na określonej bazie politycznej”. W 1942 r. przebywał w Londynie, ażeby dopełnić formalności związanych z angielsko-radzieckim sojuszem wojskowym. Z podobną misją poleciał do Ameryki na spotkanie z Franklinem Delano Rooseveltem oraz z amerykańskimi przywódcami wojskowymi i dyplomatycznymi.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>