Mikojan w latach terroru cz. II

Po takiej aluzji Mikojanowi trudno było nawet zdecydować się na taki krok, na jaki zdobył się Sergo, ponieważ wisiała nad nim zawsze groźba oskarżenia o zdradę towarzyszy z Komuny Bakijskiej. I Mikojan podporządkował się Stalinowi. Na plenum lutowo- -marcowym KC WKP{b) przewodniczył komisji powołanej do zadecydowania o losach Bucharina i Rykowa. Ustalenie komisji było zwięzłe: „aresztować, osądzić, rozstrzelać”.

Jesienią 1937 r. Mikojan udał się wraz z Malenkowem, który wówczas nie był nawet członkiem Komitetu Centralnego, do Armenii, w celu „oczyszczenia” organów partyjnych i państwowych republiki z „wrogów ludu”. Była to okrutna kampania represyjna, w której wyniku zginęły setki, a jeśli uwzględnić również kadry rejonowe, to tysiące niewinnych ludzi. Republikańska gazeta „Kommunist” pisała w końcu tego roku:

„Na polecenie towarzysza Stalina towarzysz Mikojan udzielił ogromnej pomocy bolszewikom Armenii w zdemaskowaniu i wykarczowaniu wrogów narodu armeńskiego, nikczemnych bandytów, Amatuniego, Gułojana, Akopowa i innych, którzy przeniknęli do kierownictwa i zamierzali oddać naród armeński w jarzmo obszarników i kapitalistów”.

„Nienawidzący do głębi duszy wszystkich wrogów socjalizmu towarzysz Mikojan udzielił ogromnej pomocy narodowi armeńskiemu i kierując się wskazaniami wielkiego Stalina osobiście pomógł robotnikom i chłopom Armenii zdemaskować i rozgromić podłych wrogów, szpiegów trockistowsko-bucharinowskich i da- sznacko-nacjonalistycznych, działających na szkodę robotniczej i chłopskiej Armenii”.

„Mikojan, kierując się wskazaniami wielkiego Stalina, ujawnił i przepędził przeklętych wrogów ludzi pracy – trockistów i daszna- ków Amatuniego, Akopowa, Gułojana, Mugdusiego i innych nikczemników”

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>