Materiały z późnej epoki żelaza cz. II

Następnie trzeba podjąć decyzję, jak traktować takie specjalności, jak cieśla, stolarz i tokarz, albo czy do zajęcia rolnika wliczać pracę oracza, a tkactwo i przędzalnictwo oraz młynarstwo i piekarnictwo uważać odpowiednio za jedno wspólne czy też dwa odrębne zajęcia. Niewątpliwie w okresach wcześniejszych człowiek pracujący przy obróbce drewna był zarazem cieślą, stolarzem i tokarzem, wytwórca odzieży prządł i tkał, a młynarz zaopatrywał gospodynie w chleb. Liczba rzemiosł będzie więc początkowo mniejsza, aż do momentu, gdy stopień specjalizacji usprawiedliwi ich zróżnicowanie, co jednak nie miało miejsca w czasach przedhistorycznych. Dopiero w czasach historycznych wytwórca szkła wykonywał inne funkcje od szklarza, kamieniarz od murarza, młynarz od piekarza, stolarz od meblarza itd.

W dotychczasowym przeglądzie „materiałów” uznaliśmy za dogodne rozważać najpierw wczesną epokę żelaza, a następnie zająć się innymi okresami chronologicznie, od starszego paleolitu do epoki brązu, a wreszcie rozpatrzyć, jakie dodatkowe materiały stały się dostępne człowiekowi w czasach historycznych. Jeżeli chodzi o przegląd zajęć, nie będzie to konieczne, gdyż krótka ocena, jakiej teraz dokonamy, obejmie różne okresy łącznie z podsumowaniem poszczególnych dostępnych materiałów, co umożliwi ustalenie liczby rzemiosł właściwych każdemu okresowi w sposób zrozumiały i w chronologicznym porządku.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>