Materiały z epoki mezolitu i neolitu

Niewiele wiadomo o życiu w czasach mezolitycznych na terenie Anglii (8000-2500 lat p.n.e.). Znaleziono kilka harpunów rybackich (z zaczepami haczyka wędki wzdłuż krawędzi), głównie we wschodnim Yorkshire. Ostatnio zostało odkopane osiedle w plantacji Star Carr koło Seamer (Scarborough). Zdumiewające, jak mało jest wiadomo o tak stosunkowo niedawnym okresie. Więcej wiadomości posiadamy dopiero o najeźdźcach z czasów neolitu, około 2500 lat p.n.e.

Czasy neolitu charakteryzują się zapoczątkowaniem garncarstwa (rys. 37 i 52) i wprowadzeniem do użytku toporów z kamienia łupanego i gładzonego, z rękojeścią (rys. 38). Poziom życia podwyższył się znacznie w porównaniu do poziomu z końca paleolitu. Pies stał się zwierzęciem udomowionym: okopane, kryte domy i wczesne osiedla mieszkalne na jeziorach wskazują na to, że wiedziono tu egzystencję bardziej ustabilizowaną ni? Haump Inrhr myśliwskie które musiały nodażać za

Żywienie bydła zimą musiało przedstawiać poważny problem, jako że pastwiska ograniczone były do przestrzeni wokół domostwa. Rozwiązanie tego problemu nastąpiło z momentem, gdy człowiek zaczął się zajmować rolnictwem, a więc i uprawą zbóż. Nie wiadomo dokładnie, kiedy po raz pierwszy człowiek użył tu konia do pracy, przypuszczalnie jednak nie nastąpiło to w czasach neolitycznych. Do przekopywania ziemi używano łopat zrobionych z kości łopatki wołu. W stanowiskach neolitycznych znaleziono również szczątki kilofów z rogów jelenich oraz szczątki drewnianych pługów. Plony, koszone za pomocą krzemiennych sierpów, obejmowały głównie pszenicę, niewielkie ilości jęczmienia i być może len. Człowiek neolityczny posiadał szczególną umiejętność wyrabiania krze- moskiego koło Soarborough, gdzie znaleziono zwoje kory brzozowoj, harpuny z ‚ jelenich rogów, noże itd., wskazuje, że wytwarzano tam przedmioty z kory brzozowoj, podobnie jak obecnie w Finlandii. Pewne jest, że kory używano tu jeszcze przed inwazją ludzi neolitycznych, nie wiadomo jednak, czy rzemiosła te kontynuowano w czasach neolitu lub czy zostały one przez tych ludzi przyswojone. W każdym razie korę brzozową z pewnością można włączyć do wykazu materiałów używanych do specyficznych celów w czasach neolitycznych. W okresie, gdy neolityczne plemiona dotarły do Anglii, co nastąpiło nie wcześniej niż 3000 lat p.n.e. (patrz rys. 50) sosna, dąb i leszczyna były bardziej rozpowszechnione niż brzoza. Inne charakterystyczne pozostałości po ludziach neolitu – to forty, czyli obozy na wzgórzach, podłużne kurhany, megalityczne pomniki i kromlechy , włączając w to najważniejsze fazy ze Stonehenge. Największym zaś chyba ich osiągnięciem technicznym było wprowadzenie ręcznie odlewanych z formy, glinianych pucharów o okrągłym dnie oraz wygładzanie kamiennych toporów.

Z dziejów ludzi mezolitycznych (z Maglemose) i neolitycznych możemy wysnuć wniosek, że osiągnęli oni ogromny postęp w dziedzinie kultury i niezwykły wzrost standardu życia codziennego, przy stosunkowo nieznacznym powiększeniu liczby materiałów w porównaniu do tej, którą dysponowali ludzie młodszego paleolitu.

Wykaz materiałów, dostępnych człowiekowi około 2000 lat p.n.e. przedstawia się więc następująco: krzemień, łupek ilasty, kości, rogi, kość słoniowa, skóry zwierzęce, skóra, drzewo, kora, wiklina, barwniki, glina garncarska, muszle i klej – dając łącznie 14 materiałów, czyli zaledwie 40% więcej od wykorzystywanych przez człowieka młodszego paleolitu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>