Ludowy komisarz handlu i zaopatrzenia ZSRR

W sierpniu 1926 r. jeden z przywódców opozycji „lewicowej”, Lew Kamieniew, został zwolniony ze stanowiska ludowego komisarza handlu wewnętrznego i zaopatrzenia i mianowany posłem we Włoszech. Na nowego ludowego komisarza handlu powołano, ku zaskoczeniu wielu osób, trzydziestoletniego Anastasa Mikojana. Najmłodszy członek Biura Politycznego został też najmłodszym ludowym komisarzem ZSRR.

W Ludowym Komisariacie Handlu pracował dużo i intensywnie. Był to okres nepu. Nie minęło nawet pięć lat od czasu, kiedy Lenin określił handel jako „główne ogniwo”, które powinna uchwycić partia bolszewików, aby wyciągnąć cały skomplikowany łańcuch budownictwa socjalistycznego. To Lenin rzucił wówczas hasło „Uczyć się handlować”, tak zaskakujące dla wielu bolszewików, którzy dopiero co zrzucili wojskowe mundury.

W latach 1926 i 1927 sytuacja w handlu była wyjątkowo trudna z powodu niedoboru artykułów przemysłowych i związanych z tym kłopotów z dostawami zbóż. Mikojan opowiadał się wówczas jednoznacznie za użyciem ekonomicznych metod rozwiązania kryzysu i był przeciwny wszelkim środkom nadzwyczajnym w stosunku do chłopów indywidualnych i kułaków, sugerowanym przez „lewicowców”. Na XV Zjeździe WKP(b) oświadczył, że z zaistniałego kryzysu trzeba wyjść „najbardziej bezboleśnie”. Zaproponował zdobycie potrzebnego miastu zboża „drogą przerzucania towarów z miast na wieś nawet kosztem przejściowego (przez kilka miesięcy) ogołocenia rynków miejskich w celu uzyskania zboża od chłopów. Jeżeli nie dokonamy tego zwrotu – ostrzegł – czekają nas niesłychane trudności, które odbiją się na całej gospodarce”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>