Kaganowicz i rekonstrukcja Moskwy – kontynuacja

W Moskwie została również zburzona słynna „Suchariewa Ba- sznia”, o której odbudowę na podstawie zachowanych rysunków zabiegają dziś niektórzy architekci. Wyburzono też większą część murów Kitajgorodu. Nawet na Kremlu zniszczono kilka świątyń z XV-XVII wieku.

W czasie tej destrukcyjnej działalności porwano się na cerkiew Wasyla Błogosławionego. Przeszkodził temu architekt, konserwator i historyk Piotr Baranowski. Wyjednał on spotkanie z Kaganowi- czem i stanął zdecydowanie w obronie wspaniałej świątyni. Przekonawszy się, że jego argumenty nie trafiły do rozmówcy. Baranowski wysłał ostry telegram do Stalina. Cerkiew Wasyla Błogosławionego udało się ocalić, lecz Baranowski, nie bez „pomocy” Kaganowicza, spędził kilka lat na zesłaniu.

Relacjonuje jego żona: „Piotr Dmitrijewicz zdążył mnie zapytać podczas widzenia przed zesłaniem tylko o jedno: «Zburzyli»? Ja płaczę i kręcę głową: «Calutka». Działalność Kaganowicza polegała, rzecz jasna, nie tylko na niszczeniu pomników historii. W Moskwie od połowy lat trzydziestych rozwijało się również na dużą skalę nowe budownictwo.

Kaganowicz, który nie był przecież architektem, polecił osobiście, aby gmach Teatru Armii Czerwonej zbudowano w kształcie pięcioramiennej gwiazdy. Była to. oczywiście, decyzja bezsensowna, ponieważ kształt nowego budynku można obecnie podziwiać chyba tylko z helikoptera,

Jedną z głównych inwestycji związanych z imieniem Kaganowi- cza była budowa moskiewskiego metra. Nie przypadkiem na budowie tej nazywano Kaganowicza „Pierwszym Kierownikiem Robót” lub „Magnezem Metrobudowy”. Były reporter gazety „Wieczierniaja Moskwa”, A. Chrabrowicki, wspomina:

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>