Kaganowicz w latach wojny

Lata wojny z hitlerowskimi Niemcami były trudnym okresem dla wszystkich przywódców radzieckich. Lazar Kaganowicz odpowiadał przede wszystkim za sprawną pracę kolei, na której w warunkach wojny spoczywała szczególna odpowiedzialność. Kolej, która już dawniej była w Związku Radzieckim przeciążona, musiała w nowej sytuacji sprostać zadaniu przewiezienia ogromnej liczby transportów wojskowych oraz zapewnienia ewakuacji wielu tysięcy przedsiębiorstw na wschód. Kaganowicz nie wszedł w pierwszy skład Państwowego Komitetu Obrony, lecz wkrótce został dokooptowany wraz z Bułganinem, Mikojanem i Wozniesienskim.

Kolej uporała się z niewiarygodnie trudnymi zadaniami lat wojennych i była w tym niewątpliwie również zasługa Kaganowi- cza. We wrześniu 1943 r. nadano mu tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej.

W latach 1942-1943 Kaganowicz był również członkiem Rady Wojennej Frontu Północnokaukaskiego. Co prawda nadal pracował przede wszystkim w Moskwie i ,,wpadał” tylko na front. Kiedy w 1942 r. wojska niemieckie przełamały front na południu i zaczęły się szybko posuwać w kierunku Kaukazu i Wołgi, Kaganowicz wyleciał na front z misją specjalną, miał mianowicie uporządkować działalność prokuratury wojskowej i sądów wojennych, W tamtych miesiącach wielu dowódców i komisarzy Armii Czerwonej zapłaciło głową za niepowodzenia i błędy, za które ponosiło odpowiedzialność przede wszystkim wyzsze dowództwo.

Już w 1944 r. Kaganowicz przestawia się w coraz większym stopniu na bardziej pokojowa pracę gospodarczą. Pozostając zastępcą przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR i przewodniczącym Komisji Transportu zostaje powołany również na stanowisko ministra przemysłu materiałów budowlanych. Była to jedna z najbardziej zacofanych gałęzi gospodarki.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>