Homo sapiens (człowiek rozumny z Cró-Magnon)

Pod koniec czwartego i ostatniego zlodowacenia Homo sapiens, w formie już zróżnicowanych typów rasowych, pojawił się w Europie. Szczątki jego znajdowano w zasadzie we wszystkich krajach Europy, łącznie z Anglią. Trudno jest je odróżnić od szczątków ludzi współczesnych, a właściwości rasowe odpo- wiadają wielu różnorodnym typom współczesnych Europejczyków.

Bardzo dużą liczbę szkieletów znaleziono we Francji i Niemczech. Klasyczne znaleziska pochodzą głównie z jaskiń wzdłuż rzeki Vezere w departamencie Dordogne we Francji- Najlepiej znane są szczątki człowieka z Cró-Magnon, odkryte w Les Eyzies w roku 1868. W małej rozpadlinie skalnej znaleziono szkielety mężczyzny i kobiety, wspólnie tu pochowanych. Mężczyzna (rys. 20) był wysoki i muskularny, miał dużą głowę (pojemność niektórych czaszek u tej rasy przekraczała 1600 cm3) i szeroką krótką twarz – cechy raczej dysharmonijne. Kości policzkowe miał wystające, wystającą wyniosłość bródkową, łuki nadoczo- dołowe zamiast wałów, niezbyt wydatne, a zęby zupełnie współczesne. Zaznaczone pilastrowanie tylnej powierzchni kości udowych oraz ich przednie i tylne spłaszczenia (platymeria), spłaszczenie boczne przedniej krawędzi kości piszczelowej (platyknemia), powiększenie powierzchni na kłykciach na dolnej nasadzie kości udowej – wszystkie te dane wskazują, że ludzie ci byli silni, zdolni do przeskakiwania nierównych terenów i do kucania na ugiętych kolanach. Rys. 19B pokazuje obecny wygląd śladu stopy z francuskiej groty Aldene. Brak jest dowodów na to, że ludzie ci przywędrowali do Europy i nie jest wykluczone, że rozwinęli się oni bezpośrednio od swych pedomorficznych przodków neandertalskich, być może poprzez skrzyżowanie się z imigrantami z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>