Homo sapiens (Aveline’s Hole i Cheddar w Somerset)

Często powtarza się pogląd, że epoka paleolitu, czyli starokamienna, nastąpiła pod koniec czasów magdaleńskich. Od neolitu, czyli epoki nowokamiennej, oddzielona ona była okresem przejściowym, trwającym od około 8000 do 2500 roku p.n.e. i nazywanym niekiedy mezolitem , a charakteryzującym się kulturą ostrzy i mikrolityczną kulturą krzemienną, harpunami z kości, wyrobami z kory brzozowej itp. Kultury krzemienne nazywano różnie, w zależności od okręgu, w jakim zostały znalezione dane narzędzia, a więc kresweliańska (Derbyshire), azylska (południowa Francja), tardenuaska (północna Francja), kapska (Bliski Wschód i północna Afryka), stillbajska (południowa Afryka), magozyjska (wschodnia Afryka) itp.

Szczątki ludzkie nie są tak liczne, jakby można było oczekiwać na podstawie tego, że pochodzą zc stosunkowo niezbyt odległych okresów geologicznych, a mianowicie z końca plejstocenu i początków holc- cenu.

Czyli środkowokamiennym: po grecku palaios – stary, mezos – środkowy, neos – nowy, lithos – kamień {przyp. red. poi.). Szczątki szkieletowe będące przedmiotem naszych rozważań, zostały odkryte w 1913 roku, a następnie odkopane przez członków Towarzystwa Speleologicznego Uniwersytetu w Bristolu w 1919-1924. Znaleziono je wszystkie w jaskini znanej jako Aveline’s Hole, położonej w niższym krańcu wąwozu Burring- ton w Somerset: nie wiadomo jednak, gdzie się obecnie znajdują te najwcześniejsze znaleziska. Kości (głównie części czaszek) były scementowane w twardym stalagmicie, trzy czaszki jednak okazały się wystarczająco kompletne, aby dostarczyć interesujących informacji odnośnie ich wielkości i kształtu. Jedna z r)ich była to długa dolichocefaliczna czaszka (rys. 23), a dwie czaszki krótkie, brachy cefaliczne (rys. 24). To połączenie czaszek długich i krótkich w tym samym miejscu można porównać do podobnej mieszaniny długo- i krótkogłowych ludzi z Ofnet w Bawarii, w Furfooz w Belgii i w Grenelle koło Paryża. Możliwe, że ludzie krótkogłowi rozprzestrzenili się z Bliskiego Wschodu i zmieszali się z długogłowymi potomkami wczesnopaleolitycznych mieszkańców Europy. Szczątki z Aveline’s Hole przedstawiają sobą najdalszy punkt ich migracji.

Długogłowi ludzie mieli potężne żuchwy, poruszane za pomocą silnie zaznaczonych mięśni skroniowych. Czaszki przypominają współczesne typy ludzi, a zęby nie odznaczają się żadnymi specjalnymi cechami, które można by uważać za charakterystyczne dla ludzi żyjących 10 000 lat temu. W powiązaniu z tymi czaszkami znaleziono ponad sto różnych okazów fauny i dziesiątki charakterystycznych narzędzi krzemiennych, harpunów sporządzonych z rogów płowej zwierzyny, ozdób z muszli itp.

Szkielet znaleziony w jaskini Gough w Cheddar był zupełnie podobny do dolichocefalicznych czaszek z Aveline’s Hole. Szczątki kulturowe, typowe dla okresu azylsko-tardenuaskiego były o tyle bardziej różnorodne, że obejmowały również przykłady rzeźbionych baton de commandement i innych wyrobów z kości.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>