Category Historia

Osłabienie władzy i wpływów Malenkowa cz. III

Następnego dnia, 25 stycznia, plenum Komitetu Centralnego podjęło uchwałę o zwolnieniu Malenkowa z obowiązków szefa rządu. Odczytano jego oświadczenie, w którym uznawał swoje błędy i odpowiedzialność za zły stan rolnictwa. Tę ostatnią sprawę uzasadniał „małym doświadczeniem”. Na plenum wystąpili z krytyką niektórzy członkowie Komitetu Centralnego i jego Prezydium, wśród których znalazł się .również Mołotow. Krytyka nie była jednak zbyt ostra. Po kilku dniach stenogram z obrad plenum styczniowego odczytano w organizacjach partyjnych. Po upływie następnych kilku dni uchwały plenum zatwierdziło Prezydium Rady Najwyższej ZSRR, które powołało Malenkowa na stanowisko ministra elektrowni.

dalej

Osłabienie władzy i wpływów Malenkowa cz. II

Wszystkie te okoliczności doprowadziły już jesienią 1953 r. do znacznego osłabienia roli Malenkowa. Aparat partyjny wysokiego szczebla coraz śmielej poddawał swojej kontroli wszystkie organizacje państwowe i społeczne, a pierwszym człowiekiem w partii był teraz nie Malenkow, lecz Chruszczów. Bez jego aprobaty nie podejmowano już żadnych istotnych decyzji i nie dokonywano żadnej ważnej nominacji. W 1954 r. wydawało się, że tylko on wie, co robić, aby ociężała nawa radzieckiej administracji posuwała się naprzód. To Chruszczów zgłaszał większość propozycji dotyczących polityki wewnętrznej i zagranicznej. Malenkow po prostu nie nadążał za swym energicznym i aktywnym współtowarzyszem. A co najważniejsze nie miał w kierownictwie stronników, którzy upatrywaliby w nim swojego szefa i patrona, którzy zawdzięczaliby mu swój awans i gotowi byliby spełniać bez zastrzeżeń jego polecenia.

dalej

Kariera przy Leninie

Prawdziwe nazwisko Mołotowa brzmiało Skriabin. Jego pierwsze niewielkie artykuły i notatki zamieszczane w bolszewickich gazetach ukazywały się pod różnymi pseudonimami. Dopiero w 1918 r. na broszurze mówiącej o udziale robotników w budownictwie gospodarczym autor umieścił pseudonim „Mołotow”, który stał się jego stałym nazwiskiem.

dalej

Homo sapiens (człowiek rozumny z Cró-Magnon) cz. II

Ich technika obrabiania narzędzi kamiennych, zwyczaje pogrzebowe i inne charakterystyczne dane kulturowe, oraz zwierzęta, z jakimi byli powiązani, zostaną omówione w następnym rozdziale.

dalej

Artykuł Mołotowa na temat Lenina

Tych ostatnich było dwukrotnie mniej niż kołchozów i sowchozów imienia Stalina. Na początku 1957 r. Mołotow został mianowany ministrem kontroli państwowej ZSRR. Stopniowo zaczęła się wokół niego gromadzić grupa niezadowolonych członków Komitetu Centralnego, których część wchodziła w skład Prezydium KC KPZR. Liczba niezadowolonych wzrosła, kiedy Chruszczów przystąpił do energicznego wcielania w życie reformy administracyjnej, likwidacji ministerstw przemysłowych oraz tworzenia obwodowych i regionalnych administracji gospodarczych – sownarchozów (rad gospodarki narodowej). Reorganizacja ta wzbudziła niezadowolenie wielu ministrów i wysokich funkcjonariuszy ministerialnych, których znaczną część czekało opuszczenie Moskwy i objęcie stanowisk na prowincji. Wielu działaczy szczebla kierowniczego w komitetach obwodowych było również niezadowolonych z Chruszczowa, który rzucił nieoczekiwanie hasło trzykrotnego zwiększenia produkcji mięsa w ciągu trzech, czterech lat. Nastroje te wykorzystali Mołotow i członkowie jego grupy, o której istnieniu niektórzy dyplomaci donosili już w meldunkach z Moskwy.

dalej

Mołotow: o włos od aresztowania cz. II

Na samym początku śledztwa pracownicy NKWD otrzymali rozkaz wydobycia od aresztowanych wyznania, że przygotowywali akty terrorystyczne przeciwko Stalinowi i wszystkim pozostałym członkom Biura Politycznego. Zgodnie z taką instrukcją Mironow zażądał od Rejngolda, który, jak pamiętamy, zgodził się złożyć zeznania przeciwko starym bolszewikom, aby zaświadczył, że byli przywódcy opozycji szykowali zamachy na Stalina, Mołotowa, Woroszyłowa, Kaganowicza, Kirowa i innych wodzów, W ZSRR istnieje zwyczaj wymieniania tych nazwisk w ściśle określonej kolejności, wskazującej na miejsce każdego z «wodzów» w hierarchii partyjnej. Zgodnie z tym porządkiem Mołotow był wymieniany w zeznaniach Rejngolda tuż po Stalinie. Kiedy jednak protokół zeznań przedstawiono Stalinowi do zatwierdzenia, wykreślił on własnoręcznie Mołotowa. Wskutek tego sędziowie śledczy otrzymali polecenie, aby nazwisko Mołotowa nie figurowało w żadnych materiałach przyszłego procesu.

dalej

Osady ciągłe

Osady z epoki plejstocenu, charakteryzujące się mniej lub bardziej ciągłym następstwem, czyli seriami warstw nieokresowych, można dla wygody podzielić na: 1) osady w jaskiniach, 2) osady terasów rzecznych i podniesionych nabrzeży i 3) osady lądowe i rzeczne. Podamy typowe przykłady każdego wymiennego rodzaju osadów, aby pokazać sposób ich datowania.

dalej

Rozmowy Mołotowa i Schulenberga

Tymczasem właśnie w lipcu ożywiły się rozmowy Mołotowa i Schulenberga i przy wzajemnym pragnieniu dokonania zmiany w stosunkach dwustronnych odpadały w toku rokowań jeden po drugim nawarstwione trudne problemy. Na początku sierpnia Bohlen powiadomił swój rząd, że według jego informatora ZSRR i Niemcy są bliskie porozumienia. Rząd amerykański poinformował o tym Anglię i Francję, nie wpłynęło to jednak na zamianę ich stanowiska, a w konsekwencji również instrukcji dla delegacji przebywających w Moskwie. Nawiasem mówiąc Bohlen pomylił się sądząc, że rokowania radziecko-niemieckie potrwają jeszcze dwa, trzy miesiące. Koniec wątpliwości Stalina i Hitlera nastąpił 20 sierpnia i ogłoszono, że 23 tego miesiąca do Moskwy przybędzie Ribbentrop. Bohlen pisze:

dalej

Schronienie skalne koło Le Moustier nad Vezere w Dordonii

Interesujące jest porównanie jaskiń Pin Hole i Aveline’s Hole, gdzie – jak się wydaje – istniał tylko jeden okres kulturowy. Jałowa żółtawa glina ilasta, przypuszczalnie pochodzenia eolicznego, przykryta była czerwoną gliną jaskiniową, zawierającą nie tylko około 120 różnych okazów fauny, lecz również setki wyrobów krzemiennych, typowych dla późnego okresu kultury magdaleńskiej, takich jak naszyjniki z dziurkowanych muszli i zębów oraz harpuny zrobione z rogów jelenich, o których już była mowa na s. 174. Poza tym znaleziono tam czaszki ludzkie, należące do osobników długo- i krótkogłowyeh. Wśród osadów rozrzucone były odłamki skalne z pułapu, nie tworzyły one jednak żadnej określonej warstwy rozdzielającej wyższy i niższy pokład gliny jaskiniowej. Wszystkie te kości i narzędzia uległy niestety zniszczeniu w 1942 roku.

dalej

Drugi człowiek w partii cz. II

W książce A. Awtorchanowa Technologia władzy można przeczytać następujące zdania: „Obecna KPZR jest tworem dwóch ludzi: Stalina i Malenkowa. Stalin był jej głównym konstruktorem, Malenkow zaś utalentowanym architektem”.

dalej