Cztery lata w Solikamsku

Lazar Kaganowicz pracował w Solikamsku do końca 1961 r. Człowiek, który na wszystkich poprzednich stanowiskach wyróżniał się niesłychanym grubiaństwem i brutalnością w stosunku do podwładnych, w swojej ostatniej funkcji kierowniczej był bardzo liberalnym szefem. W latach 1957-1958 Kaganowicz przyjeżdżał do Moskwy na sesje Rady Najwyższej, lecz już w następnych wyborach jego kandydatury nie wystawiono. W listopadzie 1957 r., z okazji czterdziestej rocznicy Października, udzielił nawet wywiadu pewnej korespondentce zagranicznej.

Wiadomo, że na XXII Zjeździe KPZR w październiku 1961 r. Chruszczów podjął temat antypartyjnej grupy Mołotowa, Kaganowicza i Malenkowa oraz zbrodni popełnionych przez tych ludzi w epoce Stalina. Wielu delegatów mówiło na zjeździe przede wszystkim o zbrodniach Kaganowicza, przytaczało dokumenty i fakty świadczące o jego czynnym udziale w bezprawnych represjach. Delegaci na zjazd domagali się usunięcia Kaganowicza z partii. Wkrótce po zjeździe odwołano go ze stanowiska dyrektora kombinatu potasowego. Powrócił do Moskwy i został wykluczony z partii na posiedzeniu egzekutywy Krasnopriesnienskiego Komitetu Dzielnicowego KPZR.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>