Człowiek bez biografii

O Malenkowie trudno jest pisać najkrótszy nawet esej. Było to funkcjonariusz wydziałów specjalnych i tajnych gabinetów. Nie miał własnego oblicza, a nawet własnego stylu. Był narzędziem Stalina, a jego ogromna władza stanowiła jedynie przedłużenie władzy „wodza”. I kiedy Stalin zmarł, Malenkow zdołał się utrzymać u steru kraju i partii tylko niewiele ponad rok. Spuścizna Stalina okazała się dla niego za ciężkim brzemieniem, którego nie zdołał udźwignąć na zbyt wątłych, jak się okazało, barkach.

Gieorgij Maksymilianowicz Malenkow urodził się 8 stycznia 1902 r. w rodzinie urzędnika. Krótka oficjalna biografia głosi, że w 1918 r. poszedł jako ochotnik na front bronić władzy radzieckiej, a w kwietniu 1920 r. wstąpił do partii. Był pracownikiem politycznym szwadronu, pułku, brygady, a nawet Zarządu Politycznego Frontu Wschodniego. Natomiast według nieoficjalnych informacji był zaledwie pisarzem w wydziale politycznym i nigdy nie podrywał do ataku czerwonoarmistów ani kawalerzystów. Słabo strzelał i źle się trzymał w siodle, dobrze natomiast wywiązywał się z pracy biurowej.

Po zakończeniu wojny domowej Malenkow nie powrócił do Orenburga, lecz przyjechał do Moskwy i w 1921 r. rozpoczął studia w Wyższej Szkole Technicznej. Wkrótce ożenił się z Walerią Gołub- cową, która pracowała na niewysokim stanowisku w aparacie KC KPR(b). Małżeństwo to było pierwszym szczeblem w błyskotliwej karierze partyjnej Malenkowa.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>