Antyfaszystowski Komitet Żydów Radzieckich

Żemczużyna była Żydówką i gdy w czasie Wojny Narodowej powstał Antyfaszystowski Komitet Żydów Radzieckich, weszła w skład jego władz. Na czele Komitetu stanął stary bolszewik, członek KC WKP(b) Sołomon Lozowski, który był wówczas szefem Radzieckiego Biura Informacyjnego.

Antyfaszystowski Komitet Żydów Radzieckich, podobnie jak pozostałe komitety antyfaszystowskie, nie został po wojnie rozwiązany. W kilka lat po zakończeniu wojny powstało na Bliskim Wschodzie na mocy uchwały ONZ i przy aktywnym poparciu ZSRR państwo żydowskie, Izrael. Związek Radziecki pierwszy nawiązał z Izraelem stosunki dypolomatyczne. Wkrótce przybył do Moskwy ambasador izraelski w osobie Goldy Meir. Było naturalne, że w różnych przyjęciach, jakie wydawała nowa ambasada, uczestniczyli członkowie Antyfaszystowskiego Komitetu Żydów Radzieckich. Przy takich okazjach dochodziło wielokrotnie do rozmów Goldy Meir z Poliną Żemczużynę.

Należy dodać, że Żemczużyna miała siostrę, która jeszcze w latach wojny domowej wyjechała do Izraela, Poliną korespondowała z nią do roku 1939. Jeśli Mołotow wypełniał ankietę, w rubryce „krewni za granicą” musiał wpisywać informację o siostrze żony i siostrzenicy.

Dobre stosunki między Izraelem a Związkiem Radzieckim nie trwały jednak długo. W latach 1948-1949 zaczęła nabierać rozmachu osławiona kampania przeciwko „kosmopolitom bez ojczyzny”. Rozpoczęły się masowe represje w stosunku do inteligencji żydowskiej i likwidacja prawie wszystkich żydowskich organizacji społecznych i narodowych. Wtedy właśnie nastała dla Stalina odpowiednia chwila do rozprawienia się z Polina Zemczużyną. Jego zdaniem zbyt dużo wiedziała. Oczywiście oficjalnie wysunięto inne oskarżenia. Zarzucono jej ,.zdradę ojczyzny”, kontakty z syjonizmem światowym itp.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>