Administrator przemysłu spożywczego ZSRR

Ciążki kryzys polityczny i gospodarczy lat 1928-1933 powoli ustąpował. Rany zadane krajowi i narodowi „odgórną rewolucją” stopniowo sią zabliźniły. Zaczęły zarazem owocować ogromne wysiłki włożone w stworzenie przemysłu. Rozwijał sią, aczkolwiek wolniej niż ciążki, przemysł lekki i spożywczy. W 1934 r. utworzono w ZSRR samodzielny Ludowy Komisariat Przemysłu Spożywczego, na którego czele postawiono Mikojana.

W latach urodzaju nie brakowało w Rosji naturalnych artykułów żywnościowych, przemysł spożywczy natomiast był bardzo słaby. Prawie nie istniał również system żywienia zbiorowego. Kraj nasz zawdzięcza inicjatywie i właściwemu kierownictwu Mikojana stosunkowo szybki rozwój gałązi przemysłu spożywczego w latach drugiej pięciolatki {konserwy, produkcja cukru, cukierków, czekolady, ciastek, wędlin i parówek, tytoniu, tłuszczów, wypiek chleba i tak dalej). Odbył on dłuższą podróż po Stanach Zjednoczonych w celu zaznajomienia się z różnymi rodzajami i technologiami tego przemysłu W połowie lat trzydziestych Związek Radziecki produkował na przykład sto razy mniej lodów niż Stany Zjednoczone. To Mikojan przyczynił się do szybkiego rozwoju produkcji sztucznego zimna i rozmaitych rodzajów lodów w ZSRR. Lody były w ogóle jego prawdziwą pasją. Nawet Stalin zauważył kiedyś: „Dla ciebie, Anasta- sie Iwanowiczu, ważny jest nie tylko komunizm, ile rozwiązanie problemu wyrobu dobrych lodów”.

Z inicjatywy Mikojana znacznie wzrosła produkcja kotletów. Lepsze ich gatunki do dziś nazywają często ..mikojanowskimi”. Niestety, obecnie bardzo rzadko są do zdobycia nawet w sklepach moskiewskich.

Z nazwiskiem Mikojana jest także związana produkcja tanich gatunków chałwy, którą zaczęto wytwarzać w Odessie z ziarna słonecznika, zamiast z importowanego ziarna sezamu. Podlegał mu również cały przemysł spirytusowy w kraju. Przemawiając na I Zjeźdź i e Stachanowców Mikojan mówił:

„W 1935 roku sprzedano wódki mniej niż w 1934 roku, a w 1934 roku mniej niż w roku 1933, mimo poważnej poprawy jej jakości. Jest to jedyna gałąź produkcji Ludowego Komisariatu Przemysłu Spożywczego, która nie idzie naprzód, lecz się cofa, ku zmartwieniu pracowników naszego przemysłu spirytusowego. Ale nie szkodzi- niech się martwią. Towarzysz Stalin już dawno przewidział, że wraz ze wzrostem poziomu kulturalnego kraju poziom spożycia wódki będzie się obniżał, wzrośnie zaś znaczenie kina i radia”.

Pracownicy przemysłu spożywczego nie mieli okazji zbyt długo się martwić. Dziś w naszym kraju mamy nie tylko radio i kino, ale i telewizję, a produkcja wódki wielokrotnie przekroczyła poziom przedwojenny i wzrastała w dalszym ciągu w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>