Monthly Archives Lipiec 2015

Woroszyłow nie zdążył zakończyć swych wspomnień

Po takim wstępie trudno było oczekiwać, że Woroszyłow będzie rzeczywiście pisać prawdę o wszystkim, co zachowało się w jego pamięci. Przyjaciele opowiadali mi, ze po przeczytaniu Opowieści o życiu Anastas Mikojan podszedł do swego byłego współtowarzysza z Biura Politycznego i zapytał publicznie: „Klim, jak możesz pisać tak o Stalinie po tym wszystkim, co się stało?”.

dalej

Woroszyłow na czele I Armii Konnej

Wojna domowa na Ukrainie była szczególnie zacięta i trudna i Woroszyłow nie miał okazji spokojnie popracować w radzieckim rządzie Ukrainy. Brał udział w walkach z oddziałami zbuntowanego atamana Grigorjewa, w bojach z wojskami Machny, następnie na czele 14 armii bronił Jekaterynosławia i w składzie Rewolucyjnej Rady Wojskowej 12 Armii Kijowskiej.

dalej

Woroszyłow w walkach pod Carycynem – kontynuacja

Białym dywizjom nie udało się w 1918 r. zdobyć Carycyna, co znacznie ułatwiło ogólną sytuację militarną Republiki Rad. Armia Czerwona dopiero się rodziła i pomiędzy Woroszyłowem a przewodniczącym Rewolucyjnej Rady Wojennej, Lwem Trockim, dochodziło do ostrych konfliktów. Działania 10 armii cechowała jeszcze duża żywiołowość. Ponadto Woroszyłow przez dłuższy czas odmawiał wykorzystywania specjalistów wojskowych spośród oficerów starej armii. Rzecz jasna w tym wypadku stał za nim Stalin, któremu Woroszyłow już wcześniej podporządkował się niemal bezapelacyjnie. Gdy Stalin opuścił Carycyn, Trocki odsunął Woroszyłowa od dowodzenia 10 armią. W tym czasie Ukraina była już wyzwolona spod okupacji niemieckiej i Woroszyłowa mianowano ludowym komisarzem spraw wewnętrznych Ukraińskiej Republiki Radzieckiej.

dalej

Przejście do pracy gospodarczej

Na początku lat trzydziestych Kaganowicz zajmował drugie co do znaczenia miejsce w aparacie partyjnym, począwszy natomiast od połowy tych lat Stalin zaczął go przesuwać do pracy gospodarczej. W 1935 r. został ludowym komisarzem komunikacji. Transport był wąskim gardłem w systemie gospodarczym kraju, lecz Kaganowicz, posługując się metodami gróźb i terroru, zdołał w krótkim czasie wyraźnie poprawić pracę kolei. Zmniejszyła się liczba awarii i pociągi zaczęły kursować punktualniej.

dalej

Mikojan w latach wojny – dalszy opis

W tym miejscu musimy jednak wskazać nie tylko na zasługi Ana- stasa Mikojana w latach wojny. Jako członek Państwowego Komitetu Obrony i Biura Politycznego ponosi on odpowiedzialność za wszystkie decyzje podjęte lub zaakceptowane przez te najwyższe instancje partyjne i państwowe. Dotyczy to, między innymi, wysiedlenia całych narodów z ich ziem ojczystych na wschód, na „specjalne osiedlenia”. Na samym początku wojny los ten spotkał Niemców Powołża, jak zresztą wszystkich obywateli ZSRR narodowości niemieckiej. Następnie wysiedlono wiele narodów zamieszkujących Kaukaz Północny i Tatarów Krymskich. W każdym takim przypadku Stalin przedkładał kwestię likwidacji autonomii narodowej i wysiedlenia całego narodu do zatwierdzenia Biura Politycznego i Państwowego Komitetu Obrony ZSRR. W imię sprawiedliwości trzeba stwierdzić, że i w tym wypadku opinia Mikojana, aczkolwiek w niewielkim stopniu, różniła się od stanowiska innych członków kierownictwa radzieckiego.

dalej

Ostatnie lata życia Woroszyłowa

Woroszyłowa nie pozbawiono przywilejów, z których korzystał poprzednio, Spędził spokojnie ostatnie lata życia w dużej willi pod Moskwą. Rodzinę miał nieliczną, Jego żona, Jekatierina, zmarła. Własnych dzieci nie mieli. Woroszyłow wychowywał córkę Michaiła Frunzego i przybranego syna, Piotra, który miał dwóch synów – Klima i Wołodię. W połowie lat sześćdziesiątych zaczął pisać wspomnienia. Prawdopodobnie w związku z tym bywał w Bibliotece Państwowej imienia Lenina, w której pracowała jego synowa, żona Piotra.

dalej